Harrimi i emrave të njerëzve shpesh shihet si mungesë përqendrimi ose interesi, por studime të ndryshme sugjerojnë se kjo prirje mund të lidhet me mënyrën se si funksionon truri. Sipas hulumtimeve të Universitetit Kansas State, personat që e kanë të vështirë të mbajnë mend emra shpesh janë të fokusuar në procese më komplekse mendore gjatë ndërveprimeve sociale.
Kur truri përpunon informacion gjatë një bisede, ai shpesh i jep përparësi krijimit të kuptimit, analizës së përmbajtjes dhe lidhjes emocionale, duke lënë pas dore detaje si emri. Kjo ndodh veçanërisht te njerëzit që mendojnë thellë dhe janë të përqendruar në përmbajtjen e bisedës, e jo në elementet formale të saj.
Individët që harrojnë shpejt emrat zakonisht kanë një prirje për të ndërtuar lidhje kuptimplota me të tjerët. Ata janë më të interesuar për ndjenjat, mendimet dhe energjinë e bashkëbiseduesit sesa për ruajtjen e informacionit mekanik. Ky fokus në empati dhe dëgjim aktiv shpesh e ngarkon trurin me procese të tjera njohëse, duke e bërë më të vështirë memorizimin e emrave.
Po ashtu, këta persona kanë aftësi të lartë për të lexuar sinjalet jo-verbale dhe dinamikën sociale. Ata analizojnë gjuhën e trupit, tonin e zërit dhe atmosferën përreth, çka kërkon energji mendore dhe redukton kapacitetin për memorie afatshkurtër.
Njerëzit me inteligjencë të lartë njihen edhe për mendimin e thellë dhe analitik. Ata krijojnë lidhje, asociacione dhe interpretime gjatë bisedave, duke u zhytur në ide dhe koncepte, gjë që shpesh i largon nga detaje si emrat.
Empatia e theksuar është një tjetër tipar i zakonshëm. Shumë individë inteligjentë janë emocionalisht të ndjeshëm dhe bëjnë përpjekje që të tjerët të ndihen të respektuar dhe të dëgjuar. Për ta, mënyra se si ndihet tjetri ka më shumë rëndësi sesa përdorimi i emrit të tij.
Ata gjithashtu priren të jetojnë në momentin aktual. Kur janë të përfshirë plotësisht në një bisedë, truri i tyre fokusohet në përjetimin e çastit dhe jo në ruajtjen e fakteve dytësore. Sipas studimeve neurologjike, kjo lloj “harrese selektive” ndihmon trurin të ruajë informacionin që ka më shumë vlerë afatgjatë.
Fleksibiliteti dhe përshtatshmëria sociale janë po ashtu karakteristika të shpeshta. Këta njerëz rregullojnë sjelljen dhe komunikimin e tyre sipas situatës dhe nevojave të të tjerëve, duke e zhvendosur vëmendjen nga detajet formale.
Kureshtja e vazhdueshme dhe mendimi kreativ janë faktorë të tjerë që ndikojnë. Truri i tyre është shpesh i zënë me ide, pyetje dhe skenarë të rinj, duke e bërë memorizimin e emrave një prioritet të ulët.
Një tjetër veçori është gatishmëria për të ndryshuar mendim. Njerëzit inteligjentë janë të hapur ndaj informacionit të ri dhe rishikojnë bindjet e tyre, proces që kërkon përpunim intensiv mendor dhe ndikon në kujtesë.
Në fund, vetëdija sociale e lartë bën që këta persona të fokusohen te ambienti, emocionet dhe energjia e përgjithshme, duke i lënë emrat në plan të dytë. Për ta, lidhja njerëzore dhe kuptimi kanë më shumë peshë sesa detajet formale.
