Në Japoni, kur makineritë e vjetra dalin nga përdorimi, ato nuk largohen thjesht si pajisje të amortizuara. Në disa vende pune organizohen ceremoni të shkurtra për t’i falënderuar për vitet e shërbimit dhe kontributin e tyre në punë.
Kjo praktikë lidhet shpesh me traditat kulturore të ndikuara nga feja Shinto, ku besohet se edhe objektet mund të kenë një lloj “shpirti” ose thelbi. Kjo filozofi nxit respekt jo vetëm ndaj njerëzve, por edhe ndaj mjeteve dhe materialeve që e bëjnë të mundur jetën dhe punën e përditshme.
Veçanërisht në mjediset industriale, makineritë mund të funksionojnë për dekada të tëra, duke u bërë pjesë e historisë dhe mjeshtërisë së një kompanie. Shënimi i “pensionimit” të tyre pasqyron një theks më të gjerë kulturor tek mirënjohja, vazhdimësia dhe kalimet e ndërgjegjshme nga një etapë në tjetrën.
Ceremonitë zakonisht janë të thjeshta: punëtorët mund të përkulen në shenjë respekti, të thonë disa fjalë falënderimi ose të vendosin lule pranë makinerisë përpara se ajo të çmontohet apo të zëvendësohet. Akti simbolizon mbylljen e një kapitulli dhe mirënjohjen, jo bestytni.
Përtej simbolikës, kjo traditë thekson një mendësi të fuqishme: vlerësimin e qëndrueshmërisë, kujdesit dhe sistemeve të padukshme që qëndrojnë pas produktivitetit. Është një kujtesë se respekti mund të shtrihet ndaj gjithçkaje që kontribuon në ndërtimin e botës sonë.
