Adaptimi më i ri filmik i romanit klasik të Emily Brontë, “Wuthering Heights”, nën regjinë e Emerald Fennell, ka ndezur debate të forta në publik dhe media, shumë kohë përpara se filmi të shfaqet në kinema.
Që nga njoftimi i projektit, versioni i ri është shndërruar në një nga filmat më të komentuar të vitit. Fansat e romanit dhe kritikët kanë vënë në pikëpyetje zgjedhjet artistike të regjisores, nga interpretimi i lirë i historisë, deri te kasti dhe estetika moderne e filmit.
Debatet u intensifikuan veçanërisht pas konfirmimit të Margot Robbie dhe Jacob Elordi në rolet kryesore të Cathy dhe Heathcliff. Kritikat lidhen me faktin se në roman personazhet përshkruhen si shumë të rinj gjatë zhvillimit të marrëdhënies së tyre, ndërsa aktorët janë dukshëm më të rritur. Po ashtu, një pjesë e publikut ka shprehur pakënaqësi për mënyrën se si është trajtuar figura e Heathcliff-it, veçanërisht në raport me përshkrimin e tij në vepër.
Reagime të forta ka shkaktuar edhe traileri, i cili sugjeron një qasje moderne dhe provokuese, me elemente erotike, muzikë bashkëkohore dhe kostume që nuk i përkasin epokës së romanit. Për disa kritikë, kjo përfaqëson një shkëputje nga fryma origjinale e veprës, ndërsa të tjerë e shohin si një interpretim artistik të guximshëm.
Vetë Emerald Fennell, e njohur për stilin e saj provokues në filmat e mëparshëm, ka mbrojtur vizionin e saj, duke theksuar se filmi nuk synon të jetë një rikrijim strikt i romanit, por një lexim i ri, personal dhe emocional i tij.
Pavarësisht polemikave, debatet kanë rritur ndjeshëm interesin për filmin. Disa reagime nga shfaqjet testuese e përshkruajnë adaptimin si të guximshëm dhe vizualisht mbresëlënës, duke sugjeruar se “Wuthering Heights” mund të shndërrohet në një nga filmat më të diskutuar të viteve të fundit.
