Shumica prej nesh besojmë se peshqirët mund të zgjasin përgjithmonë, për sa kohë që nuk janë të grisur, por ekspertët paralajmërojnë se kjo nuk është tamam e vërtetë – veçanërisht për arsye higjiene dhe shëndetësore.
Shkencëtarët dhe ekspertët thonë se peshqirët nuk kanë një etiketë me një datë të saktë skadimi si ushqimet, por me kalimin e kohës ata humbasin aftësinë për të thithur, bëhen me erë të pakëndshme, të ashpër në prekje dhe një mjedis ideal për shumimin e baktereve që janë të vështira për t’u hequr me larje të zakonshme.
Sa kohë duhet ta përdorni në të vërtetë një peshqir? Rekomandimi i përgjithshëm është që peshqirët e banjës të zëvendësohen afërsisht çdo dy deri në tre vjet, megjithëse materialet me cilësi më të lartë, si pambuku egjiptian ose turk, mund të zgjasin deri në pesë vjet me kujdesin e duhur.
Nëse peshqiri juaj nuk e thith më ujin aq mirë sa dikur, zbehet ose lë një erë të pakëndshme edhe pas larjes, këto janë shenja të qarta se është koha për ta hedhur.
Peshqirët më të vegjël, siç janë peshqirët e duarve që përdoren më shumë dhe lahen më shpesh, zakonisht duhet të zëvendësohen pas një ose dy vitesh sepse e humbasin funksionalitetin e tyre më shpejt.
Ekspertët theksojnë se tharja dhe ventilimi i duhur i banjës është thelbësor – peshqirët që qëndrojnë të lagur për një kohë të gjatë bëhen një mjedis i përshtatshëm për shumimin e baktereve dhe kërpudhave, të cilat gjithashtu mund të çojnë në acarim të lëkurës. Prandaj, nuk është e rëndësishme vetëm sa shpesh lani, por edhe ku dhe si i lini të thahen.
Sigurisht, e gjithë kjo nuk do të thotë që çdo peshqir i ngurtësuar ose i zbehur shkon menjëherë në plehra – copat e vjetra mund të përdoren si lecka pastrimi ose për fshirje pas punëve të shtëpisë, gjë që është një zgjidhje ekologjike dhe praktike përpara se të hidhen përfundimisht.
Shkurt – peshqirët mund të mos kenë një datë të saktë skadimi, por ata patjetër që kanë një “kohë përdorimi”, dhe zëvendësimi në kohë do të thotë higjienë më e mirë, freski dhe një përvojë më të këndshme pas dushit.
